Het is weer verkiezingstijd en dus tijd om op pad te gaan om onze beroemde magazines rond te brengen. Het vergt behoorlijk wat organisatie om alle dorpen en streekjes in de gemeente Aa en Hunze te voorzien van de magazines maar het is weer gelukt.
13.000 magazines zijn inmiddels door vele vrijwilligers rondgebracht en dit ging niet zonder slag of stoot. We hebben collectief respect gekregen voor de mensen die dagelijks post, kranten, folders en tijdschriften bezorgen. Ze bezorgen in dorpen, streekjes, trotseren weer en wind en moeten weten waar alle brievenbussen staan, hangen of zitten. En je hebt brievenbussen in allerlei soorten en maten.
De makkelijkste zijn de gewone kunststof groene bus met klep. Deze klep kun je makkelijk met een hand openen en dan kun je met dezelfde hand tegelijkertijd het magazine in de gleuf laten glijden en dan met je andere hand kun je je fiets vasthouden. Dezelfde uitvoering in groen of grijs metaal gaan ook vrij gemakkelijk.
Moeilijker wordt het bij de zg. Antieklook gietijzeren brievenbussen. De klep is bij deze bussen niet zo makkelijk te vinden. Je moet gebukt op de tast het gietijzeren lipje vinden waarmee je de klep opent en dan met je andere hand het magazine erin stoppen. Vaak staan deze bussen vooraan het pad, naast of zelfs in de heg en loop je ze in de eerste instantie voorbij. En als je twee handen nodig hebt moet je eerst je fiets op de stander zetten maar door de overvolle fietstassen blijft deze niet staan dus moet je een boom opzoeken waar de fiets tegen aan kan staan.
Dan heb je nog de gewone klep in de voordeur. De meesten gaan soepel open en kun je met een hand de klep openen en het magazine erin laten glijden. Maar dan heb je nog de klep met borstel. Deze zijn een stuk minder …. Het magazine wil nog wel door de klep maar niet door de borstel. Stevig duwen met je vingers door de borstels en dan lukt het nog redelijk. Kijk wel uit voor hapgrage honden achter de voordeur.
De allerergste bussen staan in het buitengebied. Veelal zelfgemaakte houten bakken in vaak gammele staat. Doe je heel veel moeite om met je fiets over het mulle zandpad naar een boerderij te fietsen staat er een bus met een NEE sticker erop. Kun je onverrichte zake weer terugfietsen of van grammieterigheid stop je er toch een magazine in.
De origineelste bus die ikzelf tegenkwam was een melkbus die dwarsliggend op een paal was gemonteerd met een houten deksel die je er met een luide plop uittrok om het magazine te laten verdwijnen in de buik van de bus, het deksel er weer opdrukken en ondertussen denken aan carbidschieten. Zou de bus de volgende keer nog dienstdoen als postbus of met een knal het nieuwe jaar inluiden.
We hopen dat we met ons magazine ook een knaller maken. Aan de bezorging zal het niet liggen.
